Ere wie ere toekomt
Mijn zin voor humor en schrijverscapaciteiten heb ik ongetwijfeld van mijn vader. Hij was de bekende Vader Kapoen die met zijn sprekende pop Toontje het Vlaamse land doorkruiste. Hij schreef 47 poppenkastspelen en gaf er meer dan 5000 voorstellingen mee. Ik ben trots op hem.

Het leven is 10 % hoe je 't maakt en 90 % hoe je 't neemt. - Irving Berlin
Na vijf jaar mijn beroep van directiesecretaresse te hebben uitgeoefend, baatte ik gedurende twintig jaar een winkel uit. Toen besloot ik het wat kalmer aan te doen. De winkel werd overgegeven en opeens had ik tijd voor hobbies. Ik sloot aan bij een amateurtoneelgroep, waar op zekere dag een collega actrice zei: "Waarom hebben in komedies de mannen altijd de mooiste rollen?" Het viel me op, dat er inderdaad weinig komedies waren met interessante damesrollen. Dus ging ik er wat aan te doen. Tot nu toe schreef ik 16 Vlaamse komedies met stevige damesrollen (al hebben ze niet altijd de hoofdrol). Al mijn toneelstukken spelen zich af in een verschillend decor, hebben een intrigerend verhaal en zijn doorspekt met humor. 

In de prijzen
Mede dank zij de toneelgroep Playerwater van Kapelle-op-den-Bos won mijn eerste werk (De Geest van Toetekome) in 1994 de Frans Cools prijs. In 1999 sleepte de groep Sotos van Schoten met "Satans vuile was" de zilveren medaille FVST Festival Armand Coenen 1999-2000 in de wacht. De Engelse vertaling van "Het nut van koffieprut" (Coffee Grounds and Crystal Gazing) was in Arkansas USA, bij de 10 finalisten in de 1999 George Kernodle New Play Competition

Besluit = de plaats waar men het denken beu is.
In ban van het theater, wijd ik er nu al mijn extra tijd aan. Ik volgde regielessen en regisseerde totnogtoe 9 producties. Ik schreef enkele monologen en vertaalde "Het gelukkige eiland", een tragicomedie van de Finse schrijver Jussi Walgrén in het Nederlands. Sedert 1997 ben ik aangesloten bij VTA (Vlaamse ToneelAuteurs vzw). En last but not least: er is weer een nieuwe komedie in de maak.